Stemmen?.. Never nooit meer!

Ik begin al gelijk met het melden dat ik op SP gestemd heb en dat ik nu even op de hypocriete toer ga.

Hoezo hypocriet is dan de vraag, omdat ik nu afvraag heeft stemmen wel eens nut?
Ik las net het stukje op ‘stemniet.nu’ en vraag me nu inderdaad af of ons stem recht en burger zijn van de Nederlandse staat wel zo democratisch is. Natuurlijk is het wel democratisch omdat we mogen stemmen maar hebben wij wel een stem over nadat het nu voorbij is? Denk dat er zo’n dik 70% van het Nederlands volk gestemd heeft en dat iedereen netjes dat rondje rood heeft gekleurd zoals ik dat ook heb gedaan om vervolgens in zo’n grote kliko te schuiven.. en dat was het dan met ons democratisch stem recht.

Wij hebben namelijk niet het recht om de coalitie te bepalen. Het is niet van zelfsprekend dat de grootste 3 of 4 de coalitie vormen maar juist wat Denhaag liever zelf wilt, wat de partijen zich aanspreekt om mee samen te werken dus met anderen woorden word er gezegd: “Het gaat op onze manier en staat het je niet aan dan kan de samenwerking in je neus boren!” en zal mij absoluut niks verbazen dat het zo gaat. Hier en daar word wat ingestemd, sommige halen een punt van belofte uit het voorstel waarmee ze eigenlijk een aantal stemmen hebben gewonnen maar wat maakt hun dat uit.. ze hebben de stemmen toch al binnen, de mooie praatjes van de partijen hoeven niet meer en nu word er van alles weer in onze strot gedrukt.. Voorbeelden waar wij niet om gevraagd is maar toch is gekomen is de Euro en het digitaliseren van menig staats instanties waar persoonlijk contact niet meer aan de orde is.

Hierna word het weer van oudst hoe het voor de regerings val was.. iedereen wijst naar iedereen wanneer er wat fouts gaat en wilders heeft er de grootste bek over terwijl Rutte de kont kust van Brussel en de US, wij mogen dan wel meer belasting gaan betalen maar ondertussen is het koningshuis aan het stribbelen of ze morgen op fazanten jacht gaan of toch maar eens op olifanten te gaan schieten..

Kort gezegd.. Fuck het stemrecht, mijn stem krijgen ze niet meer!

Advertenties

Summer is Gone!

De zomer is weer voorbij. Niet lang nog en de bomen verliezen weer hun bladeren en worden we gepijnigd door wind en regen, niet vergeten de verrekte kou wat ons te wachten staat.. Dus mijn zomerse leven van blijdschap is dus ook weer voorbij dus dan maar weer het internet vervelen met mijn blog. Heb weer genoeg irritaties, frustraties en wurg neigingen meegemaakt waar ik over kan spuwen op mijn blog.. eigenlijk over van alles en nog wat want in principe irriteert me bijna alles..

Maar irritaties heb ik niet alleen beleefd.. Ook heb ik genoeg gezellige momenten om over te praten en te vertellen en te dichten en te … weet ik veel.

Weet je, je zult wel zien wat er te lezen valt op mijn blog (smily)
De zomer is voorbij en we rollen zo met z’n allen de winter depressie weer in.. en we houden zo van de 4 seizoenen.

Zelfmedelijden

Zelfmedelijden is wel toepasselijk voor iedereen maar je kan het ook overdrijven vind ik zelf. Hoe erg je leven er ook uit ziet er is altijd wel een lichtpuntje waar je op kan richten en van daaruit kan je verder gaan.

Wanneer ik kijk naar mijn collega met zijn zielige zelfmedelijden word ik er alleen maar misselijk van hoe hij dat uit. Hij heeft net een relatie van 18 jaar achter zijn rug want zijn ex-vriendin heeft hem pas geleden gedumpt. Nu is hij er totaal kapot van en dat begrijp ik ook wel maar om dan hele dagen lang over je ex te praten en dan ook telkens weer het zelfde verhaal word ik ondertussen toch wel gestoord van. Ik kan al met moeite gedachten opzij zetten en dan komt er ook nog zo’n figuur langs die zichzelf heel wat vind in de maatschappij waar hij in leeft maar nu op zijn kop staat en niet weet wat hij er mee aan moet.

Zijn hoop dat zijn relatie goed komt help niet om van zijn zelfmedelijden af te komen, die hoop voed dat alleen maar. Telkens weer na weer en verhaal vertelt te hebben zegt hij dat hij hoopt dat ’t weer goed komt maar voordat hij dat zegt boord hij haar wel even de grond in en dat hij als slachtoffer gezien moet worden. Ik vind het niet gek dat hij zichzelf zo ziet en voelt, hij verwoord zichzelf alleen maar goed en praat zich ziek. Alleen maar punten waarop het nog erger moet lijken dat hij zielig is en anderen zullen dat ook weten ook.

Hij zegt vaak tegen mij dat ik niet over zijn situatie moet praten want dat vind hij niet echt tof.. dat kan ik begrijpen en anderen ook neem ik aan. Maar wat ik niet begrijpen kan is dat hij zijn verhaal doet aan iedere voorbijloper die hij kent en bij de één nog erger dan de ander want zijn verhaal moet waarschijnlijk dan alsnog wel verspreid worden. Zijn zelfmedelijden word nog even goed gevuld dat hij er bij vertelt dat hij denkt dat ze een ander heeft. Dat denk hij nu zo erg dat hij van plan is haar te achtervolgen voor een weekend om te bekijken waar ze naar toe gaat..

Veel verder wil ik er niet op in gaan. Ik weet wel dat ik er goed panisch van word en mijn hoop is dat hij eens wakker word en beseft dat zij klaar met hem is en dat ze elkaar met rust moet laten en de boel moet regelen en snel ook.. voordat ik er te ver in betrokken word en dat is het laatste waar ik zin in heb.

Knipperlicht..

Laat ik het nu niet eens over een knipperlicht hebben van een auto, maar over de meeste relaties van deze tijd.
Zeg nu zelf… Hoe vaak hoor je wel niet dat het weer eens uit is met die knaap, of dat de ander nu echt kapt met dat mokkel? En dat je een paar dagen later weer hoort en ziet dat ze weer bij elkaar zijn tot dat het weer naar de haaien gaat en begint alles weer opnieuw. Vraag me dan af wat voor zin heeft het dan? Als het de eerste keer niet werkt waarom zal het na de 6e keer wel werken dan? Wat is er dan zo veranderd van de eerste keer? Hij zal vast nog wel de zelfde manieren hebben en zij zal waarschijnlijk nog steeds die bitch zijn waar hij telkens weer een hekel aan krijgt. Maar nee, toch weer proberen en toch weer de kans geven om iets wat totaal niet zal werken.. zelfs niet met de 6e poging. Gek hè!?

Maar dan bekijk eens als knipperstelletje naar de buitenwereld. Iedereen moet telkens weer en weer dat zelfde gezeik horen hoe fout het niet gaat en dat wij steeds weer het zelfde advies geven van dump de ander toch maar nee.. Zeker niet aannemen wat anderen zeggen en er toch weer in de zelfde ramp van een relatie duiken en hopen dat de buitenwereld weer voor je staan wanneer het weer duidelijk is wat voor ramp het is.
Wat denk je nu zelf? Dat we er weer op zitten te wachten om je op te vangen? Ik zal er zeker niet opwachten en zal je nakijken wanneer je mij voorbij loopt om bij de eerst best volgende te klagen waar je in bent beland.. en niet boeien wat de ander er van zal denken zolang je je verhaal maar kwijt bent terwijl we allemaal denken hoe achterlijk je bent dat je er telkens weer intrapt.

Ook al klinkt dit best hard, niet echt ver van de waarheid ligt dit niet. Voor mijn gevoel in ieder geval niet. Denk dat niemand op dat gezeik ligt te wachten wanneer een ander weer voor de zoveelste keer uit de ‘zelfde’ relatie stapt om de kleinste dingen wat te groot word uitgedrukt omdat er nog zoveel ander geklaag weg gedrukt zit. Ik heb de uitdrukking wat geheid al bestaat maar mij een zorg.: “Als de eerste keer niet werkt, werkt de tweede keer ook niet“

Zoek een partner wat wel bij je past en probeer niet de ander aan te passen hoe jij dat wilt zien, brengt alleen maar onheil  met zich mee en uiteindelijk is er niemand gelukkig mee… Jullie zelf niet, zeker de mensen om jullie heen niet.

Briefje voor de chagrijnige mensen..

Ik liep weer eens door de stad en wat ik allemaal zie aan chagrijnige rot koppen is haast niet te geloven.. Even een briefje sturen dacht ik zo..

Geacht winkelend folk..

Als je het niet aanstaat om door de stad te lopen om 5 uur s’middags waarom ga je dan ook? Als of een ander er op zit te wachten dat zo’n chagrijn voor de kassa staat en amper wat zegt. Is het dan niet beter dat je iemand anders laat gaan in plaats van jij? Word de stad namelijk niet echt vrolijker door, zeker nu niet in deze mist periode wat door ’t land gaat.
Alsjeblieft, begrijp me niet verkeerd. Je hoeft natuurlijk niet met een big smile rond te lopen maar met een kop waarbij een ander in angst verkeerd om je ook maar iets te vragen zonder een knal of kopstoot te krijgen is ook niet echt helemaal de bedoeling, lijkt wel of je ieder ander op wilt vreten en als je je maar ook iets in de weg staan een flinke afsnauwing te geven.
Wees eens lief, af en toe een glimlach als iemand zoals ik naar je kijkt kan echt geen kwaad. Zonder enige bijliggende gedachten is dat wel mogelijk, vriendelijkheid begint bij jezelf namelijk.. En anders, blijf je maar lekker thuis en laat je iemand anders je kut klusjes opknappen zolang ik die chagrijnige rot kop niet hoeft te zien..

Met Vriendelijke Groet, Gradus

Here we go again…

Maandag altijd het zelfde gezeik! Opstaan naar een lang vermoeid weekend, terug in die routine wat werken, eten en slapen heet en met een beetje mazzel heb je nog een beetje sociaal contact wat hopelijk niet naar de klote is door je chagrijnige bui wat je op je werk hebt opgelopen door omstandigheden.

Dit zal waarschijnlijk nooit anders worden voor mij, heb altijd moeite met de maandag en de ene keer is het lastiger dan de andere keer. Ligt er puur aan wat er in ’t weekend gebeurd is en hoeveel je geslapen hebt – heb ’t natuurlijk wel over de mensen die het weekend gebruiken om flink door te zakken – dan moet weer vroeg opstaan om weer naar je werk te gaan met je weekend in je gedachten. Met die gedachten bepaald hoe jouw maandag eruit gaat zien.
– Was ’t een goed weekend dan sta je daar op je werk wankelend met een ontiegelijke grote grijns op je smoel dat iedereen eigenlijk al weet dat jouw weekend geslaagd was.
-Was je weekend uitgelopen op een drama, dan kunnen je collega’s beter niet in de buurt komen als hun wel normaal de maandag door willen komen, anders kunnen ze verwachten om goed door je afgezeken te worden omdat je nu echt een emotioneel wrak bent en alles laat je koud.

Ach ja, die maandag… die gehate maandag. Dat is echt voor een reden, die maandag wat iedereen hoopt dat het snel dinsdag mag worden en alles maar snel weer vergeet.

Verboden Liefde

Liefde is niet alles, soms strand je tegen een muur wanneer je ’t niet lukt omdat de ander geen interesse in je heeft, is mooi balen dacht ik zo. Ook al is er weinig aan te doen en je moet toch door gaan hoe lastig dat ook is. Maar juist de liefde wat eigenlijk niet kan is dan ook tegelijk ’t gevaarlijkste. Gevaarlijk spannend leuk gezegd. En toch kan je er niks mee, niks geen uitingen om wat voor reden dan ook. Dit eet je op van binnen en langzamerhand word je gek van jezelf en iedereen om je heen. Je kan lastig nadenken om wat je doet en waarom maar enige waar je gedachten naar afdwaalt is de gene die jij juist niet mag krijgen.

Wat een bende kan een mens creëren in de gedachten gang als je dit zo leest. En deze bende heeft iedereen vast wel een keer last van gehad, en hoe ga je daar mee om is voor ieder natuurlijk anders. Ik bijvoorbeeld werk me dan compleet de tering in om even grof te zeggen. Andere storten zich in de muziek of in een boeken collectie waar je 2 jaar over doet. Kan wel meer voorbeelden geven maar ieder weet zelf iets te verzinnen hierop.

Life is a bitch! Dat blijf ik zeggen en klopt volledige in dit soort situaties. Maak het beste van wat je er uit kan halen en benut al je kansen, ook al is het soms fout maar zolang de uitkomst is wat je wilt waarom ook niet. One Life, One Chance.

Verwante onderwerpen: Forbidden Love