Zelfmedelijden

Zelfmedelijden is wel toepasselijk voor iedereen maar je kan het ook overdrijven vind ik zelf. Hoe erg je leven er ook uit ziet er is altijd wel een lichtpuntje waar je op kan richten en van daaruit kan je verder gaan.

Wanneer ik kijk naar mijn collega met zijn zielige zelfmedelijden word ik er alleen maar misselijk van hoe hij dat uit. Hij heeft net een relatie van 18 jaar achter zijn rug want zijn ex-vriendin heeft hem pas geleden gedumpt. Nu is hij er totaal kapot van en dat begrijp ik ook wel maar om dan hele dagen lang over je ex te praten en dan ook telkens weer het zelfde verhaal word ik ondertussen toch wel gestoord van. Ik kan al met moeite gedachten opzij zetten en dan komt er ook nog zo’n figuur langs die zichzelf heel wat vind in de maatschappij waar hij in leeft maar nu op zijn kop staat en niet weet wat hij er mee aan moet.

Zijn hoop dat zijn relatie goed komt help niet om van zijn zelfmedelijden af te komen, die hoop voed dat alleen maar. Telkens weer na weer en verhaal vertelt te hebben zegt hij dat hij hoopt dat ’t weer goed komt maar voordat hij dat zegt boord hij haar wel even de grond in en dat hij als slachtoffer gezien moet worden. Ik vind het niet gek dat hij zichzelf zo ziet en voelt, hij verwoord zichzelf alleen maar goed en praat zich ziek. Alleen maar punten waarop het nog erger moet lijken dat hij zielig is en anderen zullen dat ook weten ook.

Hij zegt vaak tegen mij dat ik niet over zijn situatie moet praten want dat vind hij niet echt tof.. dat kan ik begrijpen en anderen ook neem ik aan. Maar wat ik niet begrijpen kan is dat hij zijn verhaal doet aan iedere voorbijloper die hij kent en bij de één nog erger dan de ander want zijn verhaal moet waarschijnlijk dan alsnog wel verspreid worden. Zijn zelfmedelijden word nog even goed gevuld dat hij er bij vertelt dat hij denkt dat ze een ander heeft. Dat denk hij nu zo erg dat hij van plan is haar te achtervolgen voor een weekend om te bekijken waar ze naar toe gaat..

Veel verder wil ik er niet op in gaan. Ik weet wel dat ik er goed panisch van word en mijn hoop is dat hij eens wakker word en beseft dat zij klaar met hem is en dat ze elkaar met rust moet laten en de boel moet regelen en snel ook.. voordat ik er te ver in betrokken word en dat is het laatste waar ik zin in heb.

Advertenties

Zijn gemis

Ik heb een man zien huilen vandaag,
niet letterlijk met tranen
maar innerlijk horend uit z’n verhalen

Deze man heeft verdriet om zijn verlies
omdat zijn vrouw niet meer voor hem kiest.
in zijn ogen zie je zijn traan door het gemis

Hij kan het niet verklaren waar zij hem verlaat
Hij weet niet hoe dit heeft gemist
de liefde is over en nu alleen nog maar haat
alleen voelt hij nu wel dat hij ze mist

Hij mist zijn kinderen en vrouw
hij voelt zich in rouw
zijn omgeving is leeg en stil
zonder zijn gezin is hij niks meer waard.

Gemis

Wegkroppen is niet altijd de oplossing, iets waar ik vandaag zelf hard achter ben gekomen. 10 jaar geleden is mijn tante overleden op een te vroege leeftijd en echt verwerkt heb ik dat nooit. Ik was te jong om te beseffen dat ook dit kan gebeuren met je naasten dat ik het gemis en verdriet heb weg gestopt en niet meer naar om te kijken omdat ’t te veel pijn deed om er over na te denken.
Vandaag bekeek ik even op facebook en las een bericht van mijn neef, een gedicht wat hij heeft geschreven over en voor zijn moeder wat mij erg diep raakte. Dit is zijn geschrift:

“10 jaar geleden,
Kon ik men gedachte niet verwoorden werd gestoord van elk woord wat de dokter mij liet horen. Maar nu.
De woorden vloeien uit m’n pen. Het verleden achterhaald het heden. Dat komt omdat jij er niet meer ben.
Je ben de gene waar aan ik denk als ik de maan zie. Je bent het water in de spiegel als ik een traan zie.
Als je denkt dat m’n moeder een slechte vrouw was vergis je je. Je leerde me niet te vloeken maar gvd mam wat wis ik je.”

Als of ik een klap in me gezicht kreeg en nu dat ik dit schrijf weer eens krijg..
’t Gemis om mijn tante is groter dan ooit en ook de verdriet.

Te vroeg bent U gegaan
in onze gedachten zal U altijd blijven bestaan
Ook al bent U niet meer in ons midden
weet dat wij U missen
U staat altijd in mijn hart getekend
ik beschouw mij vereerd dat ik U heb gekend

Knipperlicht..

Laat ik het nu niet eens over een knipperlicht hebben van een auto, maar over de meeste relaties van deze tijd.
Zeg nu zelf… Hoe vaak hoor je wel niet dat het weer eens uit is met die knaap, of dat de ander nu echt kapt met dat mokkel? En dat je een paar dagen later weer hoort en ziet dat ze weer bij elkaar zijn tot dat het weer naar de haaien gaat en begint alles weer opnieuw. Vraag me dan af wat voor zin heeft het dan? Als het de eerste keer niet werkt waarom zal het na de 6e keer wel werken dan? Wat is er dan zo veranderd van de eerste keer? Hij zal vast nog wel de zelfde manieren hebben en zij zal waarschijnlijk nog steeds die bitch zijn waar hij telkens weer een hekel aan krijgt. Maar nee, toch weer proberen en toch weer de kans geven om iets wat totaal niet zal werken.. zelfs niet met de 6e poging. Gek hè!?

Maar dan bekijk eens als knipperstelletje naar de buitenwereld. Iedereen moet telkens weer en weer dat zelfde gezeik horen hoe fout het niet gaat en dat wij steeds weer het zelfde advies geven van dump de ander toch maar nee.. Zeker niet aannemen wat anderen zeggen en er toch weer in de zelfde ramp van een relatie duiken en hopen dat de buitenwereld weer voor je staan wanneer het weer duidelijk is wat voor ramp het is.
Wat denk je nu zelf? Dat we er weer op zitten te wachten om je op te vangen? Ik zal er zeker niet opwachten en zal je nakijken wanneer je mij voorbij loopt om bij de eerst best volgende te klagen waar je in bent beland.. en niet boeien wat de ander er van zal denken zolang je je verhaal maar kwijt bent terwijl we allemaal denken hoe achterlijk je bent dat je er telkens weer intrapt.

Ook al klinkt dit best hard, niet echt ver van de waarheid ligt dit niet. Voor mijn gevoel in ieder geval niet. Denk dat niemand op dat gezeik ligt te wachten wanneer een ander weer voor de zoveelste keer uit de ‘zelfde’ relatie stapt om de kleinste dingen wat te groot word uitgedrukt omdat er nog zoveel ander geklaag weg gedrukt zit. Ik heb de uitdrukking wat geheid al bestaat maar mij een zorg.: “Als de eerste keer niet werkt, werkt de tweede keer ook niet“

Zoek een partner wat wel bij je past en probeer niet de ander aan te passen hoe jij dat wilt zien, brengt alleen maar onheil  met zich mee en uiteindelijk is er niemand gelukkig mee… Jullie zelf niet, zeker de mensen om jullie heen niet.

Re-Living

I was hurt before in the past
should forget about the past but it’s hard to do
re-living the past isn’t  something you should do

Living in the present time makes that difficult
can’t compare the past with as I know today
somehow I can’t see any other way

Someway it makes me feel protected
keeping people on distance
so that the past can’t repeat itself

Over time I should outrun the past
let people come closer without pushing them away
figured out that this is even more difficult

Difficult to see there action and reactions to another
to me this shouldn’t be any bother
but as the past shown me this one way or the other

One that there is nothing to see more then there is to see
the other is that somehow this can counter back to me
that I’m back in the past, re-lived by me in this present day

Jij alleen

Alleen is maar alleen
dat weet jij als geen één
toch zit alles je wel mee
en dan telt toch de gene en dat ben jij alleen

Ook al is het fijn zo te leven
toch heb je meer om te geven
liever wil je dit met een ander delen
en samen met die ander dit alles te beleven

Zoeken heeft geen zin zoals je weet
bracht alleen maar narigheid wat je pijn deed
niemand wist wat dit met je deed
dat je eigenlijk aan eenzaamheid leed

Toch is het zover gekomen
beter dan dat je had kunnen dromen
dat die ander toch in je leven is gekomen
dat nu eindelijk iemand jou heeft genomen

Jou mee genomen in een ander leven
nu kun je eindelijk jezelf delen
jezelf aan die ander geven
aan die ander je over te geven

Dan komt toch het punt dat het niet meer gaat
je komt erachter dat je die ander je vroeg of laat verlaat
je wou dat dit alles je was gespaard
dat je die ander toch beter maar moet laten gaan

Eindelijk weer alleen
geen ander om je heen
nu zit alles gelukkig weer mee
voor jou, voor jou alleen

Miss you..

Last night I thought of you
simply because I spoke of you
I said what you meant for me
and thought that this wasn’t meant to be

Last night I thought of you
still wondering if this is really true
that you’re not around in my life
I thought I wouldn’t survive

Last night I thought of you
realize how much I miss you
I believed that we would never be apart
and that I know you have always a place in my heart

Now I’m thinking of you again
what I am feeling now, I can explain
from the heart I’m telling is true
I really miss you.