Stad Skateboard Verbod

Bij ons in Doetinchem zoals bij de meeste steden is het verboden om door de binnenstad te fietsen.. Ik en vele anderen hebben daar schijt aan en waarom is voor de meeste verschillend maar mijn reden is toch wel redelijk voor rede vatbaar al zeg ik het zelf..
Ik beschouw mijn fiets als veilig.. Heb lampjes voor de verlichting, ingevette ketting zodat die er niet elke 5 min 2 keer afratelt en mijn remmen zijn in orde. Vooral dat rem gedeelte is van belang, zeker als je door de stad scheurt. Maar de fiets mag niet door de stad wanneer de winkels geopend zijn..
Nu dus even de skateboard.. Geen lampjes voor de verlichting en de opvallendheid en zeker geen remmen wat wel handig kan zijn in sommige situaties. Dat mag dus wel door onze binnenstad bonjouren. Mijn reactie is duidelijk WTF (What the Fuck)!

Ok, Duidelijk.. een fiets wat goed kan remmem word bekeurd omdat het niet mag en zo’n skateboarder die ook best snel kan gaan zonder remmen mag rustig door gaan en onze politie agent genaamd wout springt nog aan de kant omdat hij niet kan uitwijken. Ik weet dat ik kàn remmen wanneer er een kind de andere kant op rent in eens voor geen bijzondere redenen.. Ik weet dat ik kàn remmen als er in eens 10 vrouwen naar links duiken voor een uitverkoop.. Ik wéét dat ik kàn remmen voor alles wat ik ook maar een bedreiging zie. Daarnaast ga ik haast stapvoets door de stad en sterker nog soms word ik wel eens ingehaald door koos de wandelaar die mij vaag aankijkt waarom ik zo langzaam fiets en waarneer deze koos de wandelaar vooruit kijkt een scheurende skateboarder moet ontwijken anders was dat snel geëscaleerd op een ongeluk… Waarbij ik dan snel moet afstappen anders krijg ik als nog een bekeuring. Wat is ons systeem toch geweldig hè, fuck meneer wout.. Ik blijf gezellig door fietsen!

Mobiele Brigade

Dit gaat denk de hype worden van 2013, weet het haast wel zeker!
Mensen die je eigenlijk nooit ziet maar alleen via de sms of de whatsapp spreekt over van alles en nog wat. Niet gezellig eens de kroeg in met een man of 10 maar fijn heerlijk op de bank met je telefoon in een groepsgesprek met 10 man op je whatsapp, biertje en een chipje erbij en niks anders gewenst…

Misschien wat overdreven maar who gives a fuck! Iedereen heeft ze wel denk ik, ik in ieder geval wel en irriteerde me eerde mateloos dat zulke mensen wel tijd hebben om hele dagen met hun telefoon te kunnen rondhangen maar niet even een gezellig een terrasje pakken of eens opdagen in de kroeg om lekker door te zakken… Maar! Nu vind ik het wel best, waarom? Simpel!

Als ik op een terras zit kan ik moeilijk zeggen van nu even niet, mijn mobiel daarin tegen leg ik makkelijk aan de kant. Kost me ook geen extra geld meer omdat af en toe een whatsappje te sturen een stuk goedkoper is. Te gelijke tijd kan ik ook met een ander praten op mijn telefoon zonder dat er ongemakkelijk situaties zijn in de kroeg omdat toevallig die 2 personen elkaar niet kunnen luchten of zien, om het even sterker te maken ben je bezig met die 2 personen over de whatsapp en word er geroddeld over de ander.. Dat soort gespreken zijn knap lastig als ze naast elkaar zitten.

Het is allemaal wel best, over de mobiele brigade is het soms wel makkelijker ook mis ik soms wel dat oog contact.. maar goed, dan maar onder de motto.. Toch voel ik een afstand.

Zelfmedelijden

Zelfmedelijden is wel toepasselijk voor iedereen maar je kan het ook overdrijven vind ik zelf. Hoe erg je leven er ook uit ziet er is altijd wel een lichtpuntje waar je op kan richten en van daaruit kan je verder gaan.

Wanneer ik kijk naar mijn collega met zijn zielige zelfmedelijden word ik er alleen maar misselijk van hoe hij dat uit. Hij heeft net een relatie van 18 jaar achter zijn rug want zijn ex-vriendin heeft hem pas geleden gedumpt. Nu is hij er totaal kapot van en dat begrijp ik ook wel maar om dan hele dagen lang over je ex te praten en dan ook telkens weer het zelfde verhaal word ik ondertussen toch wel gestoord van. Ik kan al met moeite gedachten opzij zetten en dan komt er ook nog zo’n figuur langs die zichzelf heel wat vind in de maatschappij waar hij in leeft maar nu op zijn kop staat en niet weet wat hij er mee aan moet.

Zijn hoop dat zijn relatie goed komt help niet om van zijn zelfmedelijden af te komen, die hoop voed dat alleen maar. Telkens weer na weer en verhaal vertelt te hebben zegt hij dat hij hoopt dat ’t weer goed komt maar voordat hij dat zegt boord hij haar wel even de grond in en dat hij als slachtoffer gezien moet worden. Ik vind het niet gek dat hij zichzelf zo ziet en voelt, hij verwoord zichzelf alleen maar goed en praat zich ziek. Alleen maar punten waarop het nog erger moet lijken dat hij zielig is en anderen zullen dat ook weten ook.

Hij zegt vaak tegen mij dat ik niet over zijn situatie moet praten want dat vind hij niet echt tof.. dat kan ik begrijpen en anderen ook neem ik aan. Maar wat ik niet begrijpen kan is dat hij zijn verhaal doet aan iedere voorbijloper die hij kent en bij de één nog erger dan de ander want zijn verhaal moet waarschijnlijk dan alsnog wel verspreid worden. Zijn zelfmedelijden word nog even goed gevuld dat hij er bij vertelt dat hij denkt dat ze een ander heeft. Dat denk hij nu zo erg dat hij van plan is haar te achtervolgen voor een weekend om te bekijken waar ze naar toe gaat..

Veel verder wil ik er niet op in gaan. Ik weet wel dat ik er goed panisch van word en mijn hoop is dat hij eens wakker word en beseft dat zij klaar met hem is en dat ze elkaar met rust moet laten en de boel moet regelen en snel ook.. voordat ik er te ver in betrokken word en dat is het laatste waar ik zin in heb.

The Family Reunion!

Het blijkt wel weer dat familie elkaar altijd wel weet weer te vinden. Ook al is het maar in kleine stapjes over Facebook. Mijn familie kwartet is weer kompleet op FB, heb m’n 2 zusters en broer in mijn vrienden lijst. Gek genoeg heb ik alleen met m’n oudste zus redelijk contact en met de andere 2 eigenlijk niet.

Beginnend met m’n broer is redelijk simpel uit te leggen. Hij ging uit huis toen ik 12 was en heb hem sinds dien nooit meer gezien. Nu ben ik zelf 27 en geen idee hoe oud hij is maar zal wat jaren ouder zijn dan ik. Schijnbaar heeft hij zijn weg gevonden in Amsterdam met een leuk vrouwtje en alles. Zeker leuk voor hem maar dat ik er op zit te wachten om hem eens te ontmoeten weet ik zo nog niet. 15 jaar later is een best groot gat om even bij te praten..
Mijn andere zuster is een ander verhaal. Om daar niet al te veel over te zeggen durf ik wel te zeggen dat ik het beter had gehoopt hoe dat verlopen is en dat alles nog eens op een dag recht te breien valt. Alleen de vraag is dan weer wanneer dat gaat gebeuren, moet dan wel het één en ander recht gezet worden voordat er überhaupt gepraat kan worden. Maar dat is voor de nabije toekomst en hopen op het beste uiteraard.

Kort gezegd vind ik het wel leuk hoe het nu gaat betreft mijn zusters en broer ook al is de contact nog niet helemaal geweldig. Hoe ik dus zeg dat familie elkaar altijd wel weet weer te vinden hoop ik echt niet dat ’t ook het geval gaat worden met m’n moeder.. Zij is nooit meer welkom in mijn leven!

Roken… Ben er klaar mee!

Ik werd op een morgen wakker rond een uur of 5 met ‘t idee dat ‘t voor mij ademen was afgelopen… totdat er een beste hoestbui overheen kwam en ‘t weer redelijk was met mij. En toen was ik er klaar mee! Kappen met dat gerook! Heb m’n laatste baal shag opgerookt en vanaf zondag middag was dat einde voor mij.. maar dan?

Ik merk nu hoe vaak ik een sigaret opstak. Heen en weer lopen van boven naar beneden en alweer een peuk. Op de fiets stappen met een peuk en kan nog wel meer voorbeelden noemen. Wil niet zeggen dat ik een ketting roker was maar was er ook niet ver van af. Achteraf nadenkend zie ik ook wel dat ik vaker met een sigaret op de lip rond liep dan zonder, weet of dat de bedoeling was maar zeker niet goed! Daarnaast wist ik zelf ook wel dat ’t niet gezond was maar had ik toch schijt aan.

Tegenwoordig ben ik wel anders. Half jaar terug werd ik even hardhandig wakker geschud door een ongeluk op de bouw en daarbij ook nog eens een vriendin heb is mijn voorzichtigheid en eigenwaarde wat omhoog gekropen. Daarbij nu dus ook het roken van mij, mijn hoestaanvallen werden alleen maar erger en dan alsnog 1 opsteken met de hoop dat ’t dan beter zou gaan. Ondertussen ben ik nu 4 dagen van ’t roken af en vanochtend had ik totaal geen hoest aanval en dat bevalt me een stuk beter!

Natuurlijk heb ik de gedachten wel van heb wel zin in een sigaret maar ik denk er dan logisch bij na dat ’t eigenlijk een gewoonte is dat ik er eigenlijk zin in heb. Mijn lichaam smeekt wel naar een portie nicotine maar ik ben er baas over. Ik wil niet meer roken en mijn lichaam heeft er maar mee te leven, Ha! Ga ik dit vol houden vroeg mijn baas vanochtend.. Ik reageerde op die vraag als volgt:
”Doe ik zeker, steek die baal shag maar in je kont!”

Zijn gemis

Ik heb een man zien huilen vandaag,
niet letterlijk met tranen
maar innerlijk horend uit z’n verhalen

Deze man heeft verdriet om zijn verlies
omdat zijn vrouw niet meer voor hem kiest.
in zijn ogen zie je zijn traan door het gemis

Hij kan het niet verklaren waar zij hem verlaat
Hij weet niet hoe dit heeft gemist
de liefde is over en nu alleen nog maar haat
alleen voelt hij nu wel dat hij ze mist

Hij mist zijn kinderen en vrouw
hij voelt zich in rouw
zijn omgeving is leeg en stil
zonder zijn gezin is hij niks meer waard.

Gezocht: Zonlicht, houten staken en knoflook

De onderwereld begint op te rijzen. De duistere wezens van Satan komen naar de aarde. De wereld zoals wij hem kennen komt tot een einde, en zal veranderen in een woestijnlandschap met daarin nog een aantal normale mensen die vechten voor hun leven.

De afgelopen tijd zijn er een hoop vreemde dingen in het nieuws geweest. Mensen die andere mensen opeten, om vervolgens niet te reageren op de geweren van agenten. Het kost meestal meerdere schoten om ze eindelijk te laten stoppen, dood te laten gaan of beide. Een jongetje van twee dat gestorven is, op zijn begrafenis gaat zitten en zijn vader vraagt om drinken, om vervolgens weer te sterven. De zombies komen er duidelijk aan. Mensen eten andere mensen, ze staan op uit de dood en een aantal sterft alleen na grof geweld. Precies zoals we het kennen uit de films. En nu gaat prins Charles zijn ware gedaante onthullen, hij laat zien wie hij eigenlijk is: een vampier. Hoe ik daar zo bij kom? Het blijkt dat prins Charles  verre familie is van de man waarop Dracula gebaseerd is: Kasteelheer Vlad Dracula. Bovendien heeft Charles ook nog wat grond in Transsylvanië en hij noemt het berggebied het juweel in de Roemeense kroon. Bovendien klinkt het wel logisch, kijk naar de Britse Koninklijke familie: ze worden allemaal oud! Zeker de vrouwen, maar goed wij weten niet precies hoe de vampieren wereld eruit ziet. Misschien worden de vrouwen wel ouder dan de mannen. Of de mannen zijn eerder vermoord, misschien wel door hun vrouwen! Weten wij veel!

Ik ben ervan overtuigd dat Charles nu zijn ware gedaante gaat laten zien. Hij laat zien wat er onder dat keurige Britse uiterlijk huist. Hij zit momenteel in Transsylvanië, en na alle nieuwsberichten op wat lijkt dat er een zombieapocolyps aankomt, is het logisch dat hij opstaat om de zombies te bevechten of misschien zich er wel bij aan te sluiten.

Het lijkt precies als hoe het gebeurt in de films. Het begint bij een paar verschijnselen, een paar vage meldingen, en uiteindelijk wordt de wereld overgenomen. Zoals de dolfijnen in the Hitchhikers Guide to the Galaxy al weten dat de wereld tot een einde komt, zo weten de regisseurs dat volgens mij ook. Net als die dolfijnen probeerde ze ons te waarschuwen, maar wij luisterde niet. Wij zagen het als vermaak. Wacht maar af, de regisseurs gaan er straks met z’n alle vandoor. Op naar de maan, of waar ze ook vandaan kwamen.

We weten nu wel één ding zeker: de makers van Twilight zijn blijkbaar geen echte regisseurs, ze horen niet bij hun soort. Ik heb niemand van het koninklijk huis ooit zien glitteren. Weten we dat tenminste ook weer zeker.

Gast blog van Eveline Meijer
http://www.evelinemeijer.nl/