Tried and failed

Jah, sommige dingen kan ik beter laten heb ik het idee. Mijn vorige blog stukje was in het Engels om zo wat buitenlandse lezer te trekken voor de gein en nadat ik dat weer eens terug gelezen heb toch maar besloten dat maar niet meer weer te doen. Ten eerste het is erg lastig om die omschakeling te maken. Ook al dicht ik wel eens in het Engels wilt nog niet gelijk zeggen dat ik gelijk boekdelen kan schrijven.. denk dat ik het maar bij de gedichtjes hou. Ten tweede is het formulieren naar het Engels wat je in het Nederlands voor ogen hebt om neer te zetten een stuk ingewikkelder dan ik had gehoopt, om simpel te zeggen.. mijn Engelse woorden schat is lang niet groot genoeg om er mee te kunnen schrijven, laat staan mijn Engelse grammatica wat in het Nederlands al bout is laat staan in een andere taal.
Dus, voortaan gewoon weer in het Nederlands

-That’s All Folks!-

 

Mobiele Brigade

Dit gaat denk de hype worden van 2013, weet het haast wel zeker!
Mensen die je eigenlijk nooit ziet maar alleen via de sms of de whatsapp spreekt over van alles en nog wat. Niet gezellig eens de kroeg in met een man of 10 maar fijn heerlijk op de bank met je telefoon in een groepsgesprek met 10 man op je whatsapp, biertje en een chipje erbij en niks anders gewenst…

Misschien wat overdreven maar who gives a fuck! Iedereen heeft ze wel denk ik, ik in ieder geval wel en irriteerde me eerde mateloos dat zulke mensen wel tijd hebben om hele dagen met hun telefoon te kunnen rondhangen maar niet even een gezellig een terrasje pakken of eens opdagen in de kroeg om lekker door te zakken… Maar! Nu vind ik het wel best, waarom? Simpel!

Als ik op een terras zit kan ik moeilijk zeggen van nu even niet, mijn mobiel daarin tegen leg ik makkelijk aan de kant. Kost me ook geen extra geld meer omdat af en toe een whatsappje te sturen een stuk goedkoper is. Te gelijke tijd kan ik ook met een ander praten op mijn telefoon zonder dat er ongemakkelijk situaties zijn in de kroeg omdat toevallig die 2 personen elkaar niet kunnen luchten of zien, om het even sterker te maken ben je bezig met die 2 personen over de whatsapp en word er geroddeld over de ander.. Dat soort gespreken zijn knap lastig als ze naast elkaar zitten.

Het is allemaal wel best, over de mobiele brigade is het soms wel makkelijker ook mis ik soms wel dat oog contact.. maar goed, dan maar onder de motto.. Toch voel ik een afstand.

Stemmen?.. Never nooit meer!

Ik begin al gelijk met het melden dat ik op SP gestemd heb en dat ik nu even op de hypocriete toer ga.

Hoezo hypocriet is dan de vraag, omdat ik nu afvraag heeft stemmen wel eens nut?
Ik las net het stukje op ‘stemniet.nu’ en vraag me nu inderdaad af of ons stem recht en burger zijn van de Nederlandse staat wel zo democratisch is. Natuurlijk is het wel democratisch omdat we mogen stemmen maar hebben wij wel een stem over nadat het nu voorbij is? Denk dat er zo’n dik 70% van het Nederlands volk gestemd heeft en dat iedereen netjes dat rondje rood heeft gekleurd zoals ik dat ook heb gedaan om vervolgens in zo’n grote kliko te schuiven.. en dat was het dan met ons democratisch stem recht.

Wij hebben namelijk niet het recht om de coalitie te bepalen. Het is niet van zelfsprekend dat de grootste 3 of 4 de coalitie vormen maar juist wat Denhaag liever zelf wilt, wat de partijen zich aanspreekt om mee samen te werken dus met anderen woorden word er gezegd: “Het gaat op onze manier en staat het je niet aan dan kan de samenwerking in je neus boren!” en zal mij absoluut niks verbazen dat het zo gaat. Hier en daar word wat ingestemd, sommige halen een punt van belofte uit het voorstel waarmee ze eigenlijk een aantal stemmen hebben gewonnen maar wat maakt hun dat uit.. ze hebben de stemmen toch al binnen, de mooie praatjes van de partijen hoeven niet meer en nu word er van alles weer in onze strot gedrukt.. Voorbeelden waar wij niet om gevraagd is maar toch is gekomen is de Euro en het digitaliseren van menig staats instanties waar persoonlijk contact niet meer aan de orde is.

Hierna word het weer van oudst hoe het voor de regerings val was.. iedereen wijst naar iedereen wanneer er wat fouts gaat en wilders heeft er de grootste bek over terwijl Rutte de kont kust van Brussel en de US, wij mogen dan wel meer belasting gaan betalen maar ondertussen is het koningshuis aan het stribbelen of ze morgen op fazanten jacht gaan of toch maar eens op olifanten te gaan schieten..

Kort gezegd.. Fuck het stemrecht, mijn stem krijgen ze niet meer!

Zelfmedelijden

Zelfmedelijden is wel toepasselijk voor iedereen maar je kan het ook overdrijven vind ik zelf. Hoe erg je leven er ook uit ziet er is altijd wel een lichtpuntje waar je op kan richten en van daaruit kan je verder gaan.

Wanneer ik kijk naar mijn collega met zijn zielige zelfmedelijden word ik er alleen maar misselijk van hoe hij dat uit. Hij heeft net een relatie van 18 jaar achter zijn rug want zijn ex-vriendin heeft hem pas geleden gedumpt. Nu is hij er totaal kapot van en dat begrijp ik ook wel maar om dan hele dagen lang over je ex te praten en dan ook telkens weer het zelfde verhaal word ik ondertussen toch wel gestoord van. Ik kan al met moeite gedachten opzij zetten en dan komt er ook nog zo’n figuur langs die zichzelf heel wat vind in de maatschappij waar hij in leeft maar nu op zijn kop staat en niet weet wat hij er mee aan moet.

Zijn hoop dat zijn relatie goed komt help niet om van zijn zelfmedelijden af te komen, die hoop voed dat alleen maar. Telkens weer na weer en verhaal vertelt te hebben zegt hij dat hij hoopt dat ’t weer goed komt maar voordat hij dat zegt boord hij haar wel even de grond in en dat hij als slachtoffer gezien moet worden. Ik vind het niet gek dat hij zichzelf zo ziet en voelt, hij verwoord zichzelf alleen maar goed en praat zich ziek. Alleen maar punten waarop het nog erger moet lijken dat hij zielig is en anderen zullen dat ook weten ook.

Hij zegt vaak tegen mij dat ik niet over zijn situatie moet praten want dat vind hij niet echt tof.. dat kan ik begrijpen en anderen ook neem ik aan. Maar wat ik niet begrijpen kan is dat hij zijn verhaal doet aan iedere voorbijloper die hij kent en bij de één nog erger dan de ander want zijn verhaal moet waarschijnlijk dan alsnog wel verspreid worden. Zijn zelfmedelijden word nog even goed gevuld dat hij er bij vertelt dat hij denkt dat ze een ander heeft. Dat denk hij nu zo erg dat hij van plan is haar te achtervolgen voor een weekend om te bekijken waar ze naar toe gaat..

Veel verder wil ik er niet op in gaan. Ik weet wel dat ik er goed panisch van word en mijn hoop is dat hij eens wakker word en beseft dat zij klaar met hem is en dat ze elkaar met rust moet laten en de boel moet regelen en snel ook.. voordat ik er te ver in betrokken word en dat is het laatste waar ik zin in heb.

The Family Reunion!

Het blijkt wel weer dat familie elkaar altijd wel weet weer te vinden. Ook al is het maar in kleine stapjes over Facebook. Mijn familie kwartet is weer kompleet op FB, heb m’n 2 zusters en broer in mijn vrienden lijst. Gek genoeg heb ik alleen met m’n oudste zus redelijk contact en met de andere 2 eigenlijk niet.

Beginnend met m’n broer is redelijk simpel uit te leggen. Hij ging uit huis toen ik 12 was en heb hem sinds dien nooit meer gezien. Nu ben ik zelf 27 en geen idee hoe oud hij is maar zal wat jaren ouder zijn dan ik. Schijnbaar heeft hij zijn weg gevonden in Amsterdam met een leuk vrouwtje en alles. Zeker leuk voor hem maar dat ik er op zit te wachten om hem eens te ontmoeten weet ik zo nog niet. 15 jaar later is een best groot gat om even bij te praten..
Mijn andere zuster is een ander verhaal. Om daar niet al te veel over te zeggen durf ik wel te zeggen dat ik het beter had gehoopt hoe dat verlopen is en dat alles nog eens op een dag recht te breien valt. Alleen de vraag is dan weer wanneer dat gaat gebeuren, moet dan wel het één en ander recht gezet worden voordat er überhaupt gepraat kan worden. Maar dat is voor de nabije toekomst en hopen op het beste uiteraard.

Kort gezegd vind ik het wel leuk hoe het nu gaat betreft mijn zusters en broer ook al is de contact nog niet helemaal geweldig. Hoe ik dus zeg dat familie elkaar altijd wel weet weer te vinden hoop ik echt niet dat ’t ook het geval gaat worden met m’n moeder.. Zij is nooit meer welkom in mijn leven!

Roken… Ben er klaar mee!

Ik werd op een morgen wakker rond een uur of 5 met ‘t idee dat ‘t voor mij ademen was afgelopen… totdat er een beste hoestbui overheen kwam en ‘t weer redelijk was met mij. En toen was ik er klaar mee! Kappen met dat gerook! Heb m’n laatste baal shag opgerookt en vanaf zondag middag was dat einde voor mij.. maar dan?

Ik merk nu hoe vaak ik een sigaret opstak. Heen en weer lopen van boven naar beneden en alweer een peuk. Op de fiets stappen met een peuk en kan nog wel meer voorbeelden noemen. Wil niet zeggen dat ik een ketting roker was maar was er ook niet ver van af. Achteraf nadenkend zie ik ook wel dat ik vaker met een sigaret op de lip rond liep dan zonder, weet of dat de bedoeling was maar zeker niet goed! Daarnaast wist ik zelf ook wel dat ’t niet gezond was maar had ik toch schijt aan.

Tegenwoordig ben ik wel anders. Half jaar terug werd ik even hardhandig wakker geschud door een ongeluk op de bouw en daarbij ook nog eens een vriendin heb is mijn voorzichtigheid en eigenwaarde wat omhoog gekropen. Daarbij nu dus ook het roken van mij, mijn hoestaanvallen werden alleen maar erger en dan alsnog 1 opsteken met de hoop dat ’t dan beter zou gaan. Ondertussen ben ik nu 4 dagen van ’t roken af en vanochtend had ik totaal geen hoest aanval en dat bevalt me een stuk beter!

Natuurlijk heb ik de gedachten wel van heb wel zin in een sigaret maar ik denk er dan logisch bij na dat ’t eigenlijk een gewoonte is dat ik er eigenlijk zin in heb. Mijn lichaam smeekt wel naar een portie nicotine maar ik ben er baas over. Ik wil niet meer roken en mijn lichaam heeft er maar mee te leven, Ha! Ga ik dit vol houden vroeg mijn baas vanochtend.. Ik reageerde op die vraag als volgt:
”Doe ik zeker, steek die baal shag maar in je kont!”