Stemmen?.. Never nooit meer!

Ik begin al gelijk met het melden dat ik op SP gestemd heb en dat ik nu even op de hypocriete toer ga.

Hoezo hypocriet is dan de vraag, omdat ik nu afvraag heeft stemmen wel eens nut?
Ik las net het stukje op ‘stemniet.nu’ en vraag me nu inderdaad af of ons stem recht en burger zijn van de Nederlandse staat wel zo democratisch is. Natuurlijk is het wel democratisch omdat we mogen stemmen maar hebben wij wel een stem over nadat het nu voorbij is? Denk dat er zo’n dik 70% van het Nederlands volk gestemd heeft en dat iedereen netjes dat rondje rood heeft gekleurd zoals ik dat ook heb gedaan om vervolgens in zo’n grote kliko te schuiven.. en dat was het dan met ons democratisch stem recht.

Wij hebben namelijk niet het recht om de coalitie te bepalen. Het is niet van zelfsprekend dat de grootste 3 of 4 de coalitie vormen maar juist wat Denhaag liever zelf wilt, wat de partijen zich aanspreekt om mee samen te werken dus met anderen woorden word er gezegd: “Het gaat op onze manier en staat het je niet aan dan kan de samenwerking in je neus boren!” en zal mij absoluut niks verbazen dat het zo gaat. Hier en daar word wat ingestemd, sommige halen een punt van belofte uit het voorstel waarmee ze eigenlijk een aantal stemmen hebben gewonnen maar wat maakt hun dat uit.. ze hebben de stemmen toch al binnen, de mooie praatjes van de partijen hoeven niet meer en nu word er van alles weer in onze strot gedrukt.. Voorbeelden waar wij niet om gevraagd is maar toch is gekomen is de Euro en het digitaliseren van menig staats instanties waar persoonlijk contact niet meer aan de orde is.

Hierna word het weer van oudst hoe het voor de regerings val was.. iedereen wijst naar iedereen wanneer er wat fouts gaat en wilders heeft er de grootste bek over terwijl Rutte de kont kust van Brussel en de US, wij mogen dan wel meer belasting gaan betalen maar ondertussen is het koningshuis aan het stribbelen of ze morgen op fazanten jacht gaan of toch maar eens op olifanten te gaan schieten..

Kort gezegd.. Fuck het stemrecht, mijn stem krijgen ze niet meer!

The Family Reunion!

Het blijkt wel weer dat familie elkaar altijd wel weet weer te vinden. Ook al is het maar in kleine stapjes over Facebook. Mijn familie kwartet is weer kompleet op FB, heb m’n 2 zusters en broer in mijn vrienden lijst. Gek genoeg heb ik alleen met m’n oudste zus redelijk contact en met de andere 2 eigenlijk niet.

Beginnend met m’n broer is redelijk simpel uit te leggen. Hij ging uit huis toen ik 12 was en heb hem sinds dien nooit meer gezien. Nu ben ik zelf 27 en geen idee hoe oud hij is maar zal wat jaren ouder zijn dan ik. Schijnbaar heeft hij zijn weg gevonden in Amsterdam met een leuk vrouwtje en alles. Zeker leuk voor hem maar dat ik er op zit te wachten om hem eens te ontmoeten weet ik zo nog niet. 15 jaar later is een best groot gat om even bij te praten..
Mijn andere zuster is een ander verhaal. Om daar niet al te veel over te zeggen durf ik wel te zeggen dat ik het beter had gehoopt hoe dat verlopen is en dat alles nog eens op een dag recht te breien valt. Alleen de vraag is dan weer wanneer dat gaat gebeuren, moet dan wel het één en ander recht gezet worden voordat er überhaupt gepraat kan worden. Maar dat is voor de nabije toekomst en hopen op het beste uiteraard.

Kort gezegd vind ik het wel leuk hoe het nu gaat betreft mijn zusters en broer ook al is de contact nog niet helemaal geweldig. Hoe ik dus zeg dat familie elkaar altijd wel weet weer te vinden hoop ik echt niet dat ’t ook het geval gaat worden met m’n moeder.. Zij is nooit meer welkom in mijn leven!

Knipperlicht..

Laat ik het nu niet eens over een knipperlicht hebben van een auto, maar over de meeste relaties van deze tijd.
Zeg nu zelf… Hoe vaak hoor je wel niet dat het weer eens uit is met die knaap, of dat de ander nu echt kapt met dat mokkel? En dat je een paar dagen later weer hoort en ziet dat ze weer bij elkaar zijn tot dat het weer naar de haaien gaat en begint alles weer opnieuw. Vraag me dan af wat voor zin heeft het dan? Als het de eerste keer niet werkt waarom zal het na de 6e keer wel werken dan? Wat is er dan zo veranderd van de eerste keer? Hij zal vast nog wel de zelfde manieren hebben en zij zal waarschijnlijk nog steeds die bitch zijn waar hij telkens weer een hekel aan krijgt. Maar nee, toch weer proberen en toch weer de kans geven om iets wat totaal niet zal werken.. zelfs niet met de 6e poging. Gek hè!?

Maar dan bekijk eens als knipperstelletje naar de buitenwereld. Iedereen moet telkens weer en weer dat zelfde gezeik horen hoe fout het niet gaat en dat wij steeds weer het zelfde advies geven van dump de ander toch maar nee.. Zeker niet aannemen wat anderen zeggen en er toch weer in de zelfde ramp van een relatie duiken en hopen dat de buitenwereld weer voor je staan wanneer het weer duidelijk is wat voor ramp het is.
Wat denk je nu zelf? Dat we er weer op zitten te wachten om je op te vangen? Ik zal er zeker niet opwachten en zal je nakijken wanneer je mij voorbij loopt om bij de eerst best volgende te klagen waar je in bent beland.. en niet boeien wat de ander er van zal denken zolang je je verhaal maar kwijt bent terwijl we allemaal denken hoe achterlijk je bent dat je er telkens weer intrapt.

Ook al klinkt dit best hard, niet echt ver van de waarheid ligt dit niet. Voor mijn gevoel in ieder geval niet. Denk dat niemand op dat gezeik ligt te wachten wanneer een ander weer voor de zoveelste keer uit de ‘zelfde’ relatie stapt om de kleinste dingen wat te groot word uitgedrukt omdat er nog zoveel ander geklaag weg gedrukt zit. Ik heb de uitdrukking wat geheid al bestaat maar mij een zorg.: “Als de eerste keer niet werkt, werkt de tweede keer ook niet“

Zoek een partner wat wel bij je past en probeer niet de ander aan te passen hoe jij dat wilt zien, brengt alleen maar onheil  met zich mee en uiteindelijk is er niemand gelukkig mee… Jullie zelf niet, zeker de mensen om jullie heen niet.

Spreek je mening

Mag nu wel eens gezegd worden, ik schrijf wat ik denk!
Uit verveling ben ik mijn blog maar eens gaan na lezen en zie hier en daar toch wel wat stukken waarvan ik zelf over denk van dat ’t misschien wel iets te hard van het goeie is. Daarnaast denk ik dan ook wat dan nog, zo dacht ik toen blijkbaar dus waarom zou ik dat verbergen? Ik vind dat je mening gesproken mag worden en niemand die er wat van kan zeggen, jammer genoeg gebeurd dat wel tot kwaads toe.

Mijn mening daarin tegen wat ik hier schrijf is alsnog mijn mening en wil niemand wat in de strot drukken… of misschien toch wel? Misschien wil ik wel dat sommige mensen wakker worden geschud en eens hun grote bek opzetten om iets wat ze niet aanstaan, om iets wat hun irriteert of juist iets om te uiten zoals de liefde uiten aan de andere waar je al maanden of jaren gek op bent en je maar niet uit je hoofd krijgt. Misschien wil ik dat allemaal wel bereiken maar pin me er niet op vast… het zijn maar woorden van een halve gek niet waar?

Zelfs dit stuk spreekt al genoeg als je tussen de regels leest. Wees niet bang om je mening te uiten ook al kan ’t verkeerd uitlopen. Ligt er wel aan hoe subtiel je het brengt. Mijn subtiliteit is niet helemaal geweldig en eerlijk gezegd maakt me dat ook geen donder uit. Dan maar eens een grote bek terug krijgen of een knal aan m’n smoel, zolang de ander maar verwacht dat je ’t terug kan verwachten.
Wat ik wil zeggen.. zeg wat je te zeggen hebt, doe het subtiel of juist niet maar dat is jouw keus. Weet alleen wel wat je wilt zeggen en dat je in je recht staat.

“Say what you want, do what you want..
.. Understand what you say and understand what you do”

Smile

Do you know that you make me smile?
not only for a while
but every time when I have you in my eye
Even when you give me a glare
my smile is one you can’t compare
your beautiful eyes  is the cause to all of this
something I hope that I never have to miss
You’re sweet and all but I’ve come to see after a while
Your eyes is what make me smile

Miss you..

Last night I thought of you
simply because I spoke of you
I said what you meant for me
and thought that this wasn’t meant to be

Last night I thought of you
still wondering if this is really true
that you’re not around in my life
I thought I wouldn’t survive

Last night I thought of you
realize how much I miss you
I believed that we would never be apart
and that I know you have always a place in my heart

Now I’m thinking of you again
what I am feeling now, I can explain
from the heart I’m telling is true
I really miss you.

Leeftijd…

Hoe oud ben je? Ahh, ik ben wel iets jonger… Wat is jonger, jaartje of 3? Nee, 6 jaar. Alsof dat wat uitmaakt!?  Mij in ieder geval niet. Leeftijd is maar een getal wat je voor de maatschappij neerzet als kind, puber of volwassenen. Jong of oud, en dat je op een gegeven moment drank kan kopen. Voor de rest maakt je leeftijd niks meer uit in de tijd van nu. Ik zie er genoeg dat met de leeftijd van 16 volwassener overkomen dan iemand van 30. Jammer genoeg ook dat 13 minder kinds overkomt dan die van 16 maar dat is vaak dan weer een tegenvaller.
Lijftijd is er alleen maar om aan te duiden wat je wel en niet kan, vriendschap of liefde met iemand die wat ouder of jonger is moet geen probleem zijn. Zeker niet als je kijkt dat er al genoeg stelletjes rond lopen waar het verschil groter is dan 10 jaar. En dat gaat ook vlekkeloos en zonder problemen. Dus het kan echt wel maar alleen om dat het verschil groot is moeten anderen er wel een probleem over maken. Jammer is dat wel want als je vraag waarom is vaak het antwoord dat hij of zij te jong is en dat het niet kan. Voor mijn oren een hoge bullshit gehalte omdat ik van mening bent dat ’t echt geen zak uitmaakt zolang ze beide volgens de wet maar volwassen zijn kan er niemand wat aan doen. En voor de mensen die er wel wat over te klagen hebben heb ik het volgende te zeggen… Bemoei je lekker met je eigen zaken!!