Gemis

Wegkroppen is niet altijd de oplossing, iets waar ik vandaag zelf hard achter ben gekomen. 10 jaar geleden is mijn tante overleden op een te vroege leeftijd en echt verwerkt heb ik dat nooit. Ik was te jong om te beseffen dat ook dit kan gebeuren met je naasten dat ik het gemis en verdriet heb weg gestopt en niet meer naar om te kijken omdat ’t te veel pijn deed om er over na te denken.
Vandaag bekeek ik even op facebook en las een bericht van mijn neef, een gedicht wat hij heeft geschreven over en voor zijn moeder wat mij erg diep raakte. Dit is zijn geschrift:

“10 jaar geleden,
Kon ik men gedachte niet verwoorden werd gestoord van elk woord wat de dokter mij liet horen. Maar nu.
De woorden vloeien uit m’n pen. Het verleden achterhaald het heden. Dat komt omdat jij er niet meer ben.
Je ben de gene waar aan ik denk als ik de maan zie. Je bent het water in de spiegel als ik een traan zie.
Als je denkt dat m’n moeder een slechte vrouw was vergis je je. Je leerde me niet te vloeken maar gvd mam wat wis ik je.”

Als of ik een klap in me gezicht kreeg en nu dat ik dit schrijf weer eens krijg..
’t Gemis om mijn tante is groter dan ooit en ook de verdriet.

Te vroeg bent U gegaan
in onze gedachten zal U altijd blijven bestaan
Ook al bent U niet meer in ons midden
weet dat wij U missen
U staat altijd in mijn hart getekend
ik beschouw mij vereerd dat ik U heb gekend

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s