9 Dagen

Het is alweer 9 dagen geleden wanneer ik voor het laatst iets geschreven heb. Kan het me nog als de dag van gisteren herinneren wanneer ik ’t briefje voor bijrijders heb geschreven. Ik houd me bezig met van alles en nog wat en daardoor vliegen de dagen aan me voorbij. Maar niet alleen de dagen, ook de weken en jaren vliegen om me oren heen. Het is haast niet meer bij te houden wat voor dag het is en voor je het weet is het weer weekend. We zitten nu bijna op het einde van week 13 en ik kan mij oud en nieuw nog aardig goed dagen op een paar punten na, aangezien ik niet echt nuchter was maar ik weet wel dat ik goed gezelschap had die avond. Nu 13 weken verder zitten we aan de dag van vandaag en veel van de afgelopen weken kan ik me niet meer voor de geest halen. Raar eigenlijk wel want je leven vliegt aan je voorbij en er zijn maar een paar dingen wat je echt bij blijft. Zoals je grootste liefde of misschien wel je grootste fout wat je ooit hebt meegemaakt of begaan. De kleine dingen waar het juist om gaat kan zijn dat je die snel vergeet maar toch zo belangrijk zijn. Denk aan een knuffel van iemand belangrijk. Ik koester dat soort momenten elke keer, omdat ik juist vind dat die momenten ook zeer belangrijk zijn in mijn leven. Ook al raast het leven aan me voorbij, ik hou me daarbij wel vast aan de kleine dingen… wat misschien niks betekend. Of misschien dat het mijn leven drastisch veranderd..

Advertenties

Briefje voor… de stoere bijrijder..

Ik zat vandaag in onze werkbus op weg naar huis. We waren op een rotonde en ik kon met alle tijd in een andere bus kijken. In de die bus zat de bijrijder op een hele stoere manier… voor hem en andere deze brief.

Beste Heer/Mevrouw

Nu moet je mij toch eens gaan uitleggen waarom je in vredesnaam zo zit. Ik kan niet begrijpen dat het prettig is hoe je zo op die bijrijders stoel zit geparkeerd. Dat schuin hangend en onderuit moet toch slecht zijn voor je rug denk ik dan. Hoe je hangend naar het midden zit krijg je het toch nog voor elkaar om een arm uit ’t raam te kunnen steken, zie daar het nut niet van in. Het is nog steeds maart en ook al is het lekker weer buiten je zal best nog wel een koude arm krijgen, stijve spieren kan het gevolg zijn… en maar klagen dat je zo hard gewerkt hebt. Met je andere arm hang je op de hoofdsteun van de bestuurder. Waarom is dat eigenlijk? Doe je dat zodat je onder je arm kan ruiken dat je misschien naar zweet ruikt? Ik doe maar een gok, kan natuurlijk ook zijn dat je de hoofdsteun moet vast houden omdat die dan anders naar beneden in de stoel glijd, en dat kunnen we niet hebben uiteraard omdat de hoofdsteun wel op de juiste positie moet staan en dat jij daarbij mee helpt. Wetend dat je eigenlijk voor lul zit met die arm… Al deze punten wat ik net opnoemde zijn de dingen die ik zag toen ik jou richting op keek. Ik werd er zelf ongemakkelijk van en dacht gelijk bij mezelf: Kan dit nog erger!?
je moet weten, ik heb zelf ook zo’n collega die de neiging heeft om zo te gaan zitten. Hangend onderuit met zijn arm op de hoofdsteun van de bestuurder, toen ik er naar vroeg of dat prettig was en wat de nut er van was? Zijn reactie was dat hij dat zelf moest weten. Standaard antwoord om de conclusie te stellen dat hij er niet echt direct een antwoord op heeft. Mij maakt het niet uit maar ik weet wel dat mijn bijrijders normaal naast mij zitten anders mogen ze voor mij betreft gaan lopen. Mogen ze dan kijken of ze ook kunnen lopen in die belachelijke positie hoe jullie naast de bestuurder plaats nemen. Bekijk dan of je dan nog zo lekker loopt…

Met Vriendelijke Groet,

Toys

Speelgoed is er in alle soorten en maten. Klein, groot en luxe…  Speelgoed is voor iedereen, voor kinderen en volwassen. Speelgoed is meer een deels van toepassing om de ander mee te vermaken. Voor de kleintje die al met weinig tevreden zijn zoals een klein autotje of iets dergelijks. Zo gaat het gezegde ook dat een kinderhart snel gevuld is. Daarom is er op een verjaardag van een peuter van 5 makkelijker om een cadeau te vinden dan voor iemand die 50 word.
Toch is er speelgoed voor de volwassen man of vrouw, alleen zijn die kosten vaak ook wat hoger. Over het algemeen gaat het vaak over parfum of een gadget zoals een Ipod. Maar dan nog, is dit nodig? Ik zeg net zelf een kinderhart is snel gevuld maar waarom niet van een volwassen persoon? Denk niet dat je iemand van 50 blij kan maken met een knuffelbeertje van intertoys. Mij niet in ieder geval. Ook al gaat het om het gebaar dan zal ik nog hebben van wat moet ik er mee, denk dat ik hierin niet de enige ben. Een gadget krijgen is altijd leuk. Toys for Boys word dat ook wel eens genoemd. Jammer dat dit soort cadeautjes een aardig prijskaartje heeft en dat vaak de drempel dat ’t niet gekocht word. Dan word er toch weer gekeken naar dat knuffelbeertje van 4.95 wat het gebaar wilt uitdrukken dat de ander niks beters wist dus zie het maar als een geintje. Of misschien wilt het wel zeggen: Ik had wat anders in m’n gedachten maar de kosten waren te hoog dat je het maar met een knuffelbeer moet doen. Ik vraag me dan af, denken we zo ook bij de kinderen of zijn die gedachten weer anders en is deze vergelijking niet correct en praat ik maar waanzin. Misschien wel, of niet? Onderscheid tussen jong en oud mag altijd gemaakt worden… maar wanneer ben je oud?

Oriah Mountain Dreamer schrijft:

Ik hoef niet te weten hoe jij in je levensonderhoud voorziet
Wat ik graag wil weten is waar jij voor gaat en of jij het aandurft
Oog in oog te staan met de verlangens van je hart
Het interesseert me niet hoe oud je bent maar wel of je het aandurft
voor gek te staan
Omwille van de liefde, omwille van je dromen,
omwille van het avontuur dat leven heet

Lees het volledige gedicht >hier<
Dit heb ik niet zelf geschreven maar gekregen, een geweldig stuk al zeg ik ’t zelf..
Schrijfster is Oriah Mountain Dreamer..

Zo… even heerlijk van me af lullen…

Wat een weer, heerlijk weer! Waarom over het weer? Omdat ik nu even simpel weg niks beters weet om over te beginnen, ik verveel me momenteel een beetje maar verders niks bijzonders. Ik kan ook beginnen over allerlei dingen wat ik heb mee gemaakt de laatste tijd maar echt interessant is dat ook weer niet… slapen, eten, werken en een lichte hersenschudding zijn de bezigheden van de afgelopen dagen. Niet echt wat je zegt boeiend om te weten. Of te wel ik zet maar wat op papier terwijl ik de telegraaf zit te lezen op internet. Niet wetend wat ik ga doen vandaag behalve voor me uit staren naar m’n pc of tv om mijn tijd te voldoen. Misschien bedenk ik later deze dag wel iets nuttigs om te schrijven en te delen op deze blog maar dat is allemaal misschien en nog niet beslist.
Toch is het wel heerlijk om zo even van je af te typen over niks. M’n vingers vliegen over het toetsenbord alsof ik een talent heb om over niks te praten en dit zomaar in me komt. Dat ik eigenlijk al weet wanneer ik het terug lees een glimlach krijg en bij mezelf denk dat ik inderdaad dom aan het lullen ben en dit stuk eigenlijk totaal geen waarde heeft aan deze blog. Mij een zorg, ik ben even bezig en nu ik al een paar minuten bezig ben heb ik wel zoiets dat het wel genoeg is zo. Mijn laatste woorden zullen ongeveer zo zijn:
Iedereen een fijne dag gewenst.

Kids

Hoe geweldig zou het zijn om kinderen te hebben. Ik zelf heb er geen, ook al zeg ik altijd dat ik geen kinderen wil maar soms zijn er momenten wanneer ik een kleine vasthoud of simpel over praat dat ik toch wel gemengde gevoelens heb. Uiteindelijk kom ik wel weer op het punt dat ’t waarschijnlijk toch niks voor mij is maar toch het idee alleen.
Wanneer ik deze gemende gevoelens krijg denk ik vaak hoe het gevoel zou zijn om een kleine van mezelf te hebben. Hoe ik van zal houden en wat het is om er dag in dag uit mee te leven. Plezier mee te maken en er voor te zorgen. Daarnaast wat voor vader ik zou zijn en hoe het effect zou hebben op mijn leven en op m’n eigen karakter. Weet haast wel zeker dat ik rustiger zou worden en misschien wel volwassener.
Enige vraag waar ik geen idee van heb is wat voor persoon ik als moeder wil hebben voor mijn kind. Uiteraard een geweldige meid, geen twijfel over mogelijk maar wat voor karakter? Ze moet natuurlijk ook wel bij mij passen als dat een beetje mee zit maar uiteindelijk moet ze goed genoeg zijn voor ’t opvoeden van een kind…
Maar dan nog… kom ik weer op het punt dat het waarschijnlijk niks voor mij is. Ik ben een uitbundig persoon die graag een impulsief leven leid. Gaan en staan waar ik wil zonder dat ik ergens aan vast zit. En misschien kan ik wel veranderen maar de sleutelvraag is…: Wil ik dat wel?

Children are always welcome in this world
to be cared of and to be loved
Use everything you can to protect
So they can grow with love and contempt
When they grow and grow
when time to let them go
Make sure they are ready for this world